O płycie Hakima raz jeszcze

Płyta dopiero o się ukazała, a  już zaczynają pojawiać się w sieci  wzmianki na jej temat. Na portalu Merlin.pl można już płytę kupić. Dodano do niej bardzo ładny opis.

 http://merlin.pl/Naji-Hakim-Violin-works_Agnieszka-Marucha-Naji-Hakim-The-Zenon-Brzewski-Warsaw-String/browse/product/4,1326032.html

Ponadto na serwisie youtube jest już krótka zapowiedź płyty w formie filmu video.
Wrzucam go tutaj bezpośrednio. Miłego słuchania i oglądania:)

Dziękuję organizacjom: STOART i Fundacja Kultury Polskiej, które przyczyniły się do powstania tej płyty 

Spazio Brahms w Alghero

Już jutro wyjeżdżam do Włoch na koncerty i kursy w ramach festiwalu Spazio Brahms. Będę tam grała solo, w ensemble oraz poprowadzę kursy dla skrzypków w przepięknej Villa Las Tronas w Alghero.
Następne dni zapowiadają się więc bardzo, bardzo intensywnie:)
Po powrocie zdam relację z mojego pobytu.
Poniżej program koncertów:

Wspomnienie koncertu Bliżynie

Właśnie zobaczyłam, że w w jednej z gazet lokalnych ukazała się recenzja koncertu Opium String Quartet w Bliżynie, który wykonałam z kwartetem 25 stycznia 2014 roku.
Oto fragment recenzji:

W sobotni wieczór 25 stycznia, Zameczek rozbrzmiewał muzyką Brahmsa, Straussa, Chopina, Dworzaka, Czajkowskiego i wielu innych kompozytorów...

Oczekujący na Koncert Karnawałowy w wykonaniu Opium String Quartet nie zawiedli się. Agnieszka Marucha, Anna Szalińska, Magdalena Małecka-Wippich i wiolonczelistka Olga Łosakiewicz-Marcyniak zaczarowały publiczność nie tylko swoim kunsztem gry, ale także wdziękiem i otwartością. Po każdym wykonanym utworze rozbrzmiewał aplauz. Bisom nie było przysłowiowego końca.

Całość przeczytać można tutaj:

http://www.tygodnik.net.pl/index.php/kultura2/11229-swa-gra-zaczarowaly-publicznosc

Chagall for Strings nominowana do nagrody Fryderyki 2014!

Strasznie się cieszę, że moja nowa kwartetowa płyta Chagall for Strings otrzymała wczoraj nominację do nagrody Fryderyki 2014 w kategorii Muzyka Współczesna. To już druga fryderykowa nominacja dla Opium String Quartet (pierwsza była przyznana za płytę Back to Melody, nagraną jeszcze w poprzednim składzie), ale moja dopiero pierwsza. To ogromne wyróżnienie i znak, że nagranie zostało dostrzeżone i docenione! Mam nadzieję, że dzięki temu więcej osób zainteresuje się płytą i pokocha niełatwą, lecz niezwykle interesującą twórczość Piotra Mossa. A my trzymamy kciuki za dalszy rozwój wydarzeń. Nawet, jeśli nie zdobędziemy Fryderyka, to i tak nominacja jest dla nas wielkim zaszczytem:)

Oto wszystkie płyty nominowane w naszej kategorii. Znalazłyśmy się w dobrym towarzystwie:)

Wszystkie informacje na temat innych nominacji znajdują się na stronie Akademii Fonograficznej w zakładce Fryderyki :http://zpav.pl/pliki/aktualnosci/Fryderyk2014/Fryderyk2014Nominacje.pdf

Dwa styczniowe koncerty Opium String Quartet

Tyle się ostatnio dzieje, że nie mam czasu niczego tutaj wrzucić. Intensywna praca z kwartetem, przygotowania do kursów na Sardynii, przygotowywanie dokumentacji do habilitacji oraz wiele spotkań i innych wydarzeń sprawiło, że doba stała się za krótka.
Teraz mam wreszcie chwilę odpoczynku, dlatego od razu opisuję dwa koncerty OPQ, które miały miejsce w styczniu. Te koncerty były fajnym przeżyciem, szczególnie po tak długiej przerwie we wspólnym graniu. Po prawie czterech miesiącach rozstania z kwartetem dobrze było wrócić do codziennych prób i wspólnego muzykowania. A szczególnie przyjemnie było zagrać znów razem koncert:)
Myślę, że przerwa dobrze kwartetowi zrobiła, wróciłyśmy do grania odświeżone i z nową, jak to mówi Ola - wiolonczelistka, dobrą energią:)

Nasz pierwszy występ miał miejsce 23. 01. 2014 podczas wieczoru poświęconemu Ryszardowi Kapuścińskiemu. Wykonałyśmy kwartet smyczkowy Witolda Maliszewskiego. Impreza odbywała się w przepięknej, choć akustycznie niełatwej sali kolumnowej Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Niezwykle trafny opis sali znalazłam na stronie UW:

W prawdziwie magicznej i pięknej cząstce Warszawy, jaką jest zespół zabytkowy Uniwersytetu Warszawskiego przy Krakowskim Przedmieściu, wyróżnia się monumentalne wnętrze zwane Salą Kolumnową, które zachwyca szlachetnością proporcji, wysmukłymi kolumnami i elegancją architektonicznych detali. Sala ta, inspirowana arcydziełami architektury grecko-rzymskiej, pamiętająca młodego Fryderyka Chopina i czasy fundowania Uniwersytetu w 2. dekadzie XIX wieku, wraca do swojego dawnego splendoru i funkcji reprezentacyjno-muzealnej.
prof. Jerzy Miziołek

fot. Bożena Dudko

Kolejny koncert, o zupełnie odmiennym charakterze, miał miejsce w Bliżynie 25.01.2014 r. Wystąpiłyśmy w Ośrodku Kultury, który mieści się w zabytkowym, uroczym, choć niewielkim pałacyku. Zaprezentowałyśmy typowo karnawałowy program: przegląd najpiękniejszych i najbardziej znanych miniatur w opracowaniu na kwartet. Choć rzadko daję się namówić na wykonywanie tego typu repertuaru, to ten koncert sprawił mi wiele radości i był przyjemną odskocznią od pracy nad utworami, które obecnie ćwiczę.
W Bliżynie zostałyśmy wspaniale przyjęte, pomimo mrozu i śniegu publiczność stawiła się na koncert w komplecie i sprawiła, że przez cały wieczór panowała odświętna i gorąca atmosfera! Po koncercie czekał na nas poczęstunek: domowe pierogi (jedne z najlepszych, jakie jadłam!), ryba po grecku i inne pyszne zakąski:). Mam nadzieję, że do Bliżyna wrócimy za rok, bo granie takich koncertów to ogromna przyjemność!

plakat koncertowy

Tutaj mieści się Gminny Ośrodek Kultury w Bliżynie

miejsce w sam raz na kameralny koncert:)

Szczęśliwego Nowego Roku 2014!!!!!

Wszystkim czytelnikom chciałabym złożyć spóźnione życzenia noworoczne.
Jak zawsze po powrocie z długiej podróży, byłam strasznie zajęta załatwianiem miliona bieżących spraw. Do tego doszły święta, wyjazdy, spotkania rodzinne, pierwsze próby kwartetowe, dopinanie płyty- i nagle zorientowałam się, że jest już styczeń, a ja nie napisałam żadnych życzeń świątecznych na blogu....
Na życzenia świąteczne jest już za późno, ale na noworoczne wciąż jeszcze mogę się załapać:)

A więc życzę wszystkim:
ZDROWIA, SPOKOJU, POGODY DUCHA, DUŻO UŚMIECHU, MĄDRYCH WYBORÓW, PASJI, CHĘCI DO PRACY, DOBREJ ENERGII i wielu innych wspaniałych rzeczy!!!!!!
Oby ten rok był równie wspaniały, co poprzedni, a może nawet lepszy!
Oby dało się w tym roku wypełnić wszystkie noworoczne postanowienia (o ile ktoś takie robił, mnie już 2 lata pod rząd się nie udało, więc do trzech razy sztuka).
Oby cały czas mieć wspaniałych, sprawdzonych przyjaciół w pobliżu.

Ten rok był dla mnie bardzo udany. Nagrałam dwie płyty, spędziłam wspaniały czas w Korei, gdzie wiele się nauczyłam i poznałam nową, nieznaną mi kulturę. Zagrałam tam kilka bardzo satysfakcjonujących koncertów, nauczyłam się nowego repertuaru (Halvorsen, Lutosławski, Kim, Maliszewski). I co najważniejsze, w Korei poznałam wspaniałych przyjaciół, za co jestem najbardziej wdzięczna losowi!
Dostałam zaproszenie na dwa bardzo ważne kursy, z kwartetem również sytuacja układa się bardzo dobrze, szykuje się mnóstwo ciekawych projektów, kursów i koncertów. Chciałabym każdy stary rok kończyć w ten sposób i mieć tyle energii do pracy, co w tym, nowym roku 2014!

Mój ostatni koreański koncert: Music at an Exhibition, Bongsan Culture Center Daegu

Music at an Exhibition, Gregory Kim, Bongsan Culture Center Daegu

Mój ostatni w Korei i ostatni w ogóle w tym roku koncert odbył się w Bongsan Culture Center w Daegu. Był to koncert połączony z wystawą multimendialną i w całości poświęcony kompozytorowi Gregoremu Kim. Podczas koncertu wykonałam dwa utwory: Koncert na skrzypce i komputer Multimediaconcerto No. 11 for Violin and Computer "THEREMIN" oraz kwartet smyczkowy "Summer Night Scenery". W kwartecie grałam razem z muzykami koreańskimi, było to ciekawe doświadczenie, które pozwoliło mi nawiązać nowe znajomości.
Na osobne omówienie zasługuje koncert na skrzypce i komputer. Tytuł THEREMIN zainspirowany został instrumentem muzycznym o tej nazwie: Theremin (eterofon, termenvox) – instrument muzyczny z grupy elektrofonów elektronicznych skonstruowany przez rosyjskiego fizyka i wynalazcę Lwa Termena. Dźwięki produkowane przez theremin są ubogie harmonicznie i przypominają w swym brzmieniu wycie, jęk, kobiecy głos, gwizd, piłę, flet, skrzypce lub inne instrumenty.
Po raz pierwszy wykonywałam utwór solowy z elektroniką. To fantastyczna sprawa i genialne doświadzenie. Jestem fanką takiej muzyki, o ile jest dobrze napisana, a w tym przypadku-była. Chyba odzywają się gdzieś we mnie geny mojego dziadka, kompozytora i pedagoga, Andrzeja Dobrowolskiego, który był prekursorem muzyki wykorzystującej elektronikę (muzyka z taśmą). Choć w porównaniu z utworami Kima, muzyka Dobrowolskiego była bardzo słabo zaawansowana, to i tak efekt był podobny i chodziło o to, by połączyć żywą muzykę z dźwiękami już nagranymi, w pewnym sensie mechanicznymi. Gregory Kim poszedł dalej, tutaj komputer imituje  i powiela dźwięk skrzypiec oraz ruch rąk skrzypka. Gdy poruszałam smyczkiem wokół linii umieszczonej na ekranie (rzutnik) w rytm moich ruchów odzywał się dźwięk. Generowałam dźwięk (podobny do brzmienia Thereminu) poziomym lub pionowym ruchem smyczka lub ręki nie dotykając wcale skrzypiec. Rewelacyjne doświadczenie. Oczywiście utwór wykorzystywał również tradycyjny sposób gry (sekwencje oparte na  dawynch ludowych melodiach koreańskich) co stanowiło przeciwwagę do elektroakustycznych sekwencji. Bardzo duże wrażenie robi połączenie gry, ruchów ciała, smyczka i imitowanie i przetwarzanie ich na dużym ekranie. To już teatr a nie tylko muzyka. Jak widać człowiek i elektronika to zgrany duet i, gdy kompozytor ma wyczucie, może stworzyć na prawdę ciekawą pozycję repertuarową.
Koncert okazał się ogromnym sukcesem. Mam nadzieję, że uda mi się wydobyć film video z koncertu, bo wiem, że performance był rejestrowany. I bardzo bym chciała wykonać jeszcze kiedyś ten utwór.

Koncert odbył się w Bongsan Culture Center, miejscu, które skupia różnego rodzaju artystów z Daegu. Budynek, ciekawy architektonicznie, mieści się na ulicy Bongsan, tzw. ulicy galerii, gdyż tam właśnie toczy się życie kulturalne miasta, są tam różnego rodzaje galerie  i atelier artystów malarzy, plastyków i ceramików. Ciekawe miejsce. Sala, w której odbył się koncert, była mocno industrialna, budziła skojarzenia raczej z Europą ( Berlin, Amsterdam, Łódź) niż Azją, szczerze mówiąc byłam zaskoczona, że są w Daegu takie miejsca. Surowy i ascetyczny klimat wnętrza doskonale pasował do wykonywanej muzyki, co sprawiło, że atmosfera koncertu była jedyna w swoim rodzaju, bardzo kameralna i osobista.

Kilka zdjęć z koncertu i backstage:)

Bongsan Art Center i ulica Bongsan: